Dalia to roślina bulwiasta, pochodząca z Ameryki Południowej. Dahlia (nazwana na cześć szwedzkiego botanika Andersa Dahla) znana jest również pod nazwami georginia i wielgonia. Dalia jest rośliną z podziemną bulwą, z której wyrasta łodyga osiągająca w zależności od gatunku od 40 cm do prawie 2 metrów wysokości. Różnokolorowe, zebrane w koszyczki kwiaty mogą osiągać wielkość od 5 nawet do 25 cm.
Dalie najlepiej rosną w stanowisku jasnym, w żyznej i przepuszczającej glebie. Latem, w okresie kwitnienia potrzebują obfitego podlewania, jednak nie powinno dojść do zalania systemu korzeniowego. Odmiany o łodydze osiągającej znaczne wysokości wymagają podparcia palikami. Kwitną w okresie od czerwca do października.
Gdy pojawią się pierwsze mrozy roślinę należy wykopać z ziemi i osuszyć. Gdy dalia obeschnie, otrząsnąć ją z ziemi, obciąć pędy i umieścić w pomieszczeniu o temperaturze przekraczającej 0°C. Gdy w pomieszczeniu jest sucho, bulwy należy przykryć torfem lub trocinami.
Najpopularniejszą metodą rozmnażania dalii jest sadzonkowanie. Polega na sadzeniu kilkunastocentymetrowych pędów wraz z tzw. piętką w perlicie lub piasku, których temperatura nie przekracza 20°C. Sadzonki uzyskujemy z bulw, które zostały posadzone w lutym w pomieszczeniu suchym o temperaturze nieprzekraczającej 14-18°C. Po upływie miesiąca roślina rodzi pierwsze pędy, które są jednak zbyt słabe. Dopiero kolejno wyrastające pędy nadają się do dalszej reprodukcji.
Dalie można rozmnażać z bulw, należy jednak pamiętać aby przy podziale przy każdej z karp pozostawić po jednym wykształconym pąku. Karpy sadzimy do gruntu gdy minie niebezpieczeństwo przymrozków, najlepiej w maju na głębokości 5 cm pod powierzchnia ziemi. Sadzonki oraz rośliny wyrosłe po podziale bulw wymagają regularnego podlewania.
Dalie można również wysiewać z nasion. Nasiona wysiewamy do rozsadników na przełomie lutego i marca. Po upływie 2 tygodni roślinki można przepikować. Do gruntu sadzimy gdy ustaną przymrozki, najczęściej pod koniec maja.
Dalie są roślinami narażonymi na różne niebezpieczeństwa. Mogą je zniszczyć zarówno choroby wirusowe – mozaika dalii, grzybowe – szara pleśń, zgniliznę twardzikową, oraz głowniową plamistość jak i szkodniki takie jak ślimaki, mszyce, przędziorki, gąsienice i skorki. Największym zagrożeniem dla bulwy dalii są choroby grzybowe. Gdy roślina przechowywana jest w zbyt wilgotnym pomieszczeniu może pokryć się szarą pleśnią a nawet zacząć gnić. Taką roślinę należy niezwłocznie usunąć a pozostałe opryskać środkiem grzybobójczym.
Dalia anemonowa ma kwiaty półpełne a wnętrze koszyczka wypełnione rozrośniętymi rurkowatymi tworzącymi wypukła tarczę. Osiąga wysokość 80-100 cm. Cebule dalii anemonowych dobrze rosną w gliniastej glebie. Sadzimy je do gruntu w maju na głębokości 10-15 cm. Lubi stanowisko słoneczne lub lekko zacienione. W zależności od odmiany kwitnie od czerwca do września. Roślina nie jest mrozoodporna dlatego na zimę należy ja wykopać i przechowywać w suchym miejscu.
