Likorysy kwitną na przełomie lata i jesieni. Zależnie od gatunku. liście rozwijają wiosną lub zimą. Do uprawy w naszych warunkach nadają się praktycznie tylko gatunki o ulistnieniu wiosennym. Wymagają one przy tym całkowitego zasuszenia poza okresem wegetacji. W cieplejszych rejonach można próbować uprawy likorysów w gruncie, w warunkach takich jak amarylisy (sadzone płycej), można też uprawiać je w doniczkach, w zimnych szklarniach, w temperaturze powyżej 6 stopni. Typowym terminem sadzenia cebul jest lato (od lipca do września), dobre rezultaty daje też ostrożne przesadzenie całych roślin w okresie wegetacji.
Likorysy mają liście równowąskie, długości ok. 30 - 35cm. Na pędach od
30 do 80cm rozwijają się kwiatostany, zawierające kilka - kilkanaście
kwiatów o średnicy 7 - 10cm. Kwiaty są zwykle mniej lub bardziej
grzbieciste, z płatkami wąskimi, często pofalowanymi, barwy białej,
różowej, czerwonej, cielistej, żółtej, pomarańczowej, a nawet
fioletowo-niebieskiej. Doskonale nadają się na kwiaty cięte. Są podobne
do południowoafrykańskich Nerine, choć nie są z nimi blisko spokrewnione. Cebule likorysów są trujące, ze względu na dużą zawartość likoryny.
